تنفر نياورد و سخن نگويد تا حواس پريشان نشود مگر ذكر خدا كردن كه در همه حال خوب است و از راه پيچ در پيچ پشت كوه نرود و نفس خود را در مضيقه نيفكند و فرث را بر حرث اختيار نكند و بعضى علما حرام مىدانند و خداى تعالى فرمود * ( عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ) * و اگر ضرر و آزار باشد بىشبهه حرام است و بهر حال تمكين بر زن واجب نيست و آن كه واجب است منصرف به غير اين است و بعضى گويند « هؤُلاءِ بَناتِي » كه در قرآن آمده و حضرت لوط با قوم گفت دلالت بر تجويز مىكند و البته دلالت ندارد بلكه « هُنَّ أَطْهَرُ » دليل بر خلاف آن است و اگر بروايت نسبت دهند نيز ضعيف است . مكروه است عزل كردن يعنى بيرون ريختن نطفه بى اذن زن آزاد و نيز مكروه است مسافر شبانه بر اهل خود در آيد آنگاه كه آمد و شد قطع شده و درها بسته مىشود و حرام است نزديكى با زن پيش از نه سال . جائز است نظر كردن بر وى و دست زنى كه مىخواهد با او تزويج كند يا كنيزى كه مىخواهد بخرد و نيز نگاه كردن به زنان اهل ذمه يعنى يهود و نصارى و زردشتى جائز است بىقصد لذت اما نظر كردن بزن مسلمان كه نمىخواهد با او تزويج كند جائز نيست و در روايتى آمده است كه به زنان چادر نشين و عشاير كه